Kocaeli’de üç gündür sadece bir festival yapılmadı

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tarafından 19 Mayıs kapsamında düzenlenen “EnFest”, binlerce gencin katılımıyla neredeyse kusursuz tamamlandı. Konserler, spor etkinlikleri, atölyeler, dijital deneyim alanları, yarışmalar, güvenlik organizasyonu, temizlik koordinasyonu, ulaşım yönetimi… Devasa bir operasyondu ve açık konuşmak gerekirse bu işi profesyonelce yaptılar.

Ben bunu yazarken siyasal pozisyon değiştirmiyorum. Hâlâ ekonomide ciddi sorunlar olduğunu düşünüyorum. Adalet sisteminde ağır problemler var. Liyakat konusunda Türkiye’nin büyük yaraları olduğu kanaatindeyim. Daha önce de yazdım, bugün de aynı noktadayım. Fakat mesele tam da burada başlıyor zaten: Gerçeği bütün yönleriyle konuşabilmek.

Muhalif olmak, yapılan her doğruyu inkâr etmek değildir. İktidar yanlısı olmak da yapılan her yanlışı kutsamak değildir. Türkiye’nin en büyük problemlerinden biri artık insanların takım tutar gibi siyaset yapmasıdır. Oysa devlet yönetimi ile belediyecilik aynı şey değildir. Merkezi yönetimde yaşanan sorunları eleştirirken, bazı yerel yönetim başarılarını teslim etmek gerekir.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi özellikle organizasyon, şehir estetiği, sahil kullanımı, sosyal alan üretimi ve gençlik etkinlikleri konusunda Türkiye’de ayrı bir seviyeye çıktı. Bunu görmemek için ya kör olmak lazım ya da fanatik.

EnFest boyunca İzmit Milli İrade Meydanı adeta yaşayan bir şehir vitrini gibiydi. Gençler yağmura rağmen alanları doldurdu. Rap konserlerinden teknoloji etkinliklerine kadar çok geniş bir organizasyon planlandı. Özellikle güvenlik ve alan yönetimi dikkat çekiciydi. Binlerce insanın olduğu yerde büyük bir kaos yaşanmaması tesadüf değildir; bu, organizasyon aklıdır.

Bu sabah her zamanki yürüyüşümü yaparken bir vatandaşla sohbet ederek 60 Evler’den Körfez yönüne doğru sahil bandını yürüdük. İşte tam orada madalyonun diğer yüzü çıktı karşıma.

Bir zamanlar o bölgenin önemli kısmı büyükşehir kontrolündeydi. Bakım vardı, düzen vardı, disiplin vardı. Sonra bazı alanlar ilçe belediyelerine geçti. Bugün özellikle Derince ve Körfez tarafında tablo iç açıcı değil. İskeleden Balıkçılar Barınağı’na kadar olan bölümde hâlâ doğru düzgün kaldırım yok. Büyükşehirin yıllar önce döktüğü beton olduğu gibi duruyor. Ne estetik bir dokunuş yapılmış ne modern bir düzenleme ne güvenlik açısından ciddi bir kontrol…

Sabah belediye ekipleri lunapark çevresindeki otoparkı temizliyor, akşam olunca ayyaşı, berduşu, çevreyi kirleten tipleri geliyor; çöpünü bırakıp gidiyor. Elbette iyi insanlar müstesna. Ama mesele tam da burada zaten: Belediyecilik sadece asfalt dökmek değildir. Kamusal alanı sürekli korumaktır. Disiplini sürdürebilmektir. Şehir kültürü inşa etmektir.

İnsan bazen aynı şehir içinde iki farklı belediyecilik anlayışını yan yana görüyor.

Bir tarafta dev organizasyonları milimetrik planlayan, gençliği şehrin merkezine koyan, yaşayan kamusal alan üreten bir büyükşehir modeli…

Diğer tarafta kendi sahilini koruyamayan, bakım sürekliliğini sağlayamayan, kamu alanını kendi kaderine bırakan yerel yönetim anlayışı…

Ve vatandaş bunu görüyor.

Siyasetçiler bazen şunu unutuyor: Halk her şeyi görüyor. Kimin çalıştığını da görüyor, kimin günü kurtardığını da…

Kocaeli bugün Türkiye’de belediyecilik laboratuvarı gibi bir şehir haline geldi. Eksikleri yok mu? Var. Hataları olmadı mı? Oldu. Ben geçmişte birçok uygulamalarını açık şekilde eleştirdim, bugün de gerektiğinde eleştiririm. Ama hak teslim etmek de karakter meselesidir.

EnFest gösterdi ki; eğer bir şehirde vizyon, koordinasyon ve kurumsal disiplin varsa ortaya gerçekten etkileyici işler çıkabiliyor.

Türkiye’nin belki de artık tam olarak ihtiyacı olan şey bu: Fanatiklik değil, hakkaniyet.