Kafalardaki sorular

Ama ne yazık ki 12 tane şehit haberi bu durumu bertaraf etti ve Türk
toplumunu psikolojik olarak çökertti.
Şimdi kafalarda bir sürü soru. Bu nasıl oldu, nereden çıktı, fişi yine kimler
çekti, anaların yüreklerini yine kim dağladı soruları arka arkaya geliyor.
Şehit olan gençlerimizin televizyon ve sosyal medyada yayınlanan evlerinin
fotoğrafları bakıyorum. Birbirinin kopyası. Yürekler acısı bir durum, tuğlalı evler,
beton merdivenler ve evlerin bir kısmı tamamlanmadığı görülüyor. Bu yaşam
koşulları çok kötü olan evlerin önünde annelerin ağıtları ve Türk bayrakları asılı.
Hiçbir ev normal yaşam koşulunu taşıyan özellikte değil. Bilmiyorum ama ben
bu gibi durumda bir villanın önüne asılmış bayrak gördüğümü hatırlamıyorum.
Şehitlerimizin tamamına yakını uzman çavuş yani askerliği iş edinmiş
gençlerimizden oluşuyor. Acaba bu gençlerimiz başka bir iş bulabilselerdi yine
aynı işi yaparlar mıydı?
Diğer bir konu, 12 evladımızın bir anda şehit etme kararını kim verdi? Kim
yardım etti. Tamam tetiği PKK çekti. Onlar zaten birilerinin piyonu değil mi?
Acaba birileri Türkiye’ye Filistin politikasının bedelini mi ödetiyor.
Tüm Arap dünyası Filistin olaylarında genelde sessiz dururken, biz tavrımızda
da oldukça yalnız kaldık. Bana göre tavrımızı da yarım gösterdik. Madem tavır
göstereceğiz tam göstermemiz gerekirdi. Kapatalım üstleri, kapatalım Mersin
limanını bir tek gemi bile gitmesin biz de bedel ödetelim. Bağırıp çağırıyoruz,
protestolar yapıyoruz ama diğer taraftan suyunu, petrolünü vesaire gibi lojistik
destek veriyoruz.
Kafamda bir soru da 2015 yılı haziranın sonrası yaşanan olayları aklıma getirdi.
Birdenbire tekrar onlarca şehit verdiğimiz saldırıların artmasının yine iç siyasetle
bir alakası olup olmadığı sorusudur. Malum 3 ay sonra yerel seçimler var. Bütün
dileğim bu evlatların canı iç siyasetin bir aracı olmamasıdır. Aksi durumda bunu
hiçbir vicdan kaldıramaz.
12 evladımızın ruhları şad olsun. Önce ailelerine sonra tüm ülkeye başsağlığı
diliyorum.