DUVARDAKi RESİM

Dün yine seninleydim, sabaha kadar,

Ben konuştum sen dinledin.

Ben ağladım, sen sadece baktın.

Hatta bir ara isyan ettim tepki bile vermedin,

Öylece karşımda durup bana baktın.

Saat bir hayli geç olmuştu, 

Zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim.

Sadece gözlerime bakmakla yetindin,

Belki içinden bana acıdın yüzüme söylemedin.

Oysa ki tüm cesaretimi toplayıp sana gelmiştim,

Sadece derdimi paylaşmak için.

Beni bıkmadan usanmadan dinleyen bir tek sensin,

Bu hayatta en çok güvendiğim.

Tek limanım dayanağım, dostum, arkadaşım,

Huzur bulduğum çekinmeden konuştuğum.

Ne zaman mutlu olsam sana gelirim,

Ne zaman dertli olsam yine gelirim.

Beni yargılamayan sorgulamayan,

Sen varsın bu koca dünyada,

Sessizce masum bakışlarınla beni takdir eden.

Bana değer veren, her zaman yanımda olan,

Duvardaki resim, yokluğun öyle zor ki babam.