ANGUT!

Eşi ölünce yırtıcılar parçalamasın diye eşinin başından ayrılmayan “sadakat ve ahde vefa örneği” bir kuş türü olduğunu yeni öğrendim.

Sevgiliye o son ve anlamlı bakışı angut gibi bakmak tabiri ile” lügatımıza övgü ve iltifat yerine hakaret sözcüğü olarak kazandıran ecdadımız ile ne kadar övün”ME”sek azdır.

***

Son 15 yılda sadece Angut’u değil, meğer ne kadar çok şeyi yanlış tanıyıp yanlış öğrenmişim!

Bildiğimi sandığım pek çok şeyi yanlış bildiğimi ve ya yanlışı doğruya tercih ettiğimi öğrendikçe….

Öğrendikçe şaşırdığım şeylerin fazlalığı beni değiştirdi diyemem, değişmeye değişmedim ama…

Hani tik tok ta bir amca yattığı yerden doğrulup “dünya boştur lo!” diye tüm hayatı, yaşamı insanlık alemini, quantum teorisini, kara deliklerin sırrını, kainatı, evreni ve e=mc2’yi özetliyor ya(!)

Öyle işte.

***

Hani birileri bir şeyi izah edemeyeceği zaman, bilmediğiniz şeyler var der ya!

Meğer bizi oyalamak için değil, bilmediğimiz şeyler o kadar vahim şeylermiş ki, bilmememiz daha iyi olduğundan hakkımızda hayırlı olduğundan öyle diyorlarmış!

***

Eskiden yeni bir şey öğrenince sayfalar dolusu yazıyordum!

Öğrendiğim şeyler artıp yaşadığım hayatı ve kendimi tanıdıkça yazılarımın arasında ki zaman aralığı açılmaya yazdıklarım kısalmaya, bir zamanlar önemli olduğunu düşündüğüm şeyler hatta her şeyler boş gelmeye başladı!

Aslında, herkesin her şeyi çok iyi bildiğini, kim ne yapıyorsa bilerek yaptığını, kimsenin akla ihtiyacı olmadığını, burnundan saçından boyundan, ten renginden şikayetçi olsa da,

Hiç kimsenin kendi aklından ve hatta davranışlarından şikayetinin olmadığını anladıkça, bırakın yazmayı yazdıklarımı bile geriye dönük silmeye başladım.

Yazarlık hayatımdan öğrendiğim ve hafızamda kalan en önemli şey de!

DE ve DA gibi bağlaçlar cümleden çıkartıldığında cümlenin anlam ve yapısında önemli bir değişikliğe yol açmadığı için ayrı yazılması gerektiği oldu.

Ve hamd olsun o günü de zararda kapatmadım.

Da’yı DA bilerek ayırmadım.

Bu vesile ile perşembe günümüz de mübarek olsun.