Fikret Gökmen
Amatör sporda neredeyi̇z
Bu köşede yazdığım haftalık yazılara “spor” şifresiyle yorum yapan bir okurum, Kocaeli de amatör sporun sorunları hakkında da yazı yazabilir misiniz şeklinde birkaç kez yorum yapmıştır.
Aslında amatör sporda Kocaeli’nde olan sorunlar benzeri, diğer illerde de olduğundan eminim.
Sporla kişisel ilişkim, yaşım gereği her gün 4-5 kilometre yürümekten ibaret.
Ancak, ülkemizde spor denilince, ne yazık ki sadece profesyonel sporlar ve özellikle futbol anlaşılıyor.
Oysa önemsenmesi gereken, toplumun beden ve ruh sağlığı bakımından çok önemli olan amatör sporun gelişmesidir.
Özellikle çocuklarımız için spor yapmayı özendirmek ve amatör spor dallarına yönlendirmek, bugün okullarda yaşadığınız olumsuz ortamın kalkmasını da sağlayacaktır.
Ülkemizde ortaokul ve lise çağında yaklaşık 10,6 milyon öğrenci bulunmaktadır.
Esas hedef bu çocukların sporla tanışması, spora başlayanların da ekonomik nedenlerle faaliyetlerini bırakmaması sağlanmalıdır.
Sorgulanması gereken, ortaokul ve lise öğrencilerinin kaçının spor yapma imkanını sağlıyoruz.
% 20 sine sağlayabilsek bile, 2 milyon civarında genç sporcu olacak demektir.
Amatör sporun gelişmesi yalnızca başarılı sporcular yetiştirmek açısından değil, gençlerin toplumsal dayanışmasının, arkadaşlık ilişkilerinin gelişmesi açısından da çok önemlidir.
Bu nedenle, amatör spora yapılan yatırım, geleceğe yapılan yatırım olarak değerlendirilmelidir.
Sorun sadece öğrencilerle de sınırlı değildir. Amatör olarak spor yapmak isteyeceklerin spor yapabilmelerini sağlamaktır.
Öğrenciler dışındaki kişilerin spor yapabilecekleri kuruluşlar amatör spor kulüpleridir.
Kocaali’de yaklaşık 630 adet amatör Spor Kulübü mevcuttur.
Bu kulüplerde değişik spor dallarında faaliyet gösteren lisanslı sporcu sayısı 181.000 kişidir.
Engelli sporcu sayısı ise 1400 kişidir. Bu gençlerin hangi şartlarda spor yaptıkları, hangi sorunlarla karşılaştıklarını tam olarak bilemiyoruz.
Ancak, amatör spor kulüplerinin malzeme, tesis, yetenekli hocagiderleri, ulaşım ve sporcu güvenliği gibi birçok maliyetlerinin nasıl karşılandığı önemli bir konudur.
Gözlemlediğimiz kadar ile çoğu, kulüp yöneticilerinin kişisel katkıları, sporcuların varsa kendi olanakları ile yürümektedir.
Sınırlı tesis sayısının kulüplere nasıl kullandırıldığından,ücretlerinin nasıl karşılandığına kadar bir sürü sorun.
2026 yılı için, gençlik ve spor Bakanlığının açıkladığına göre, amatör spora ayrılan ödenek sadece 1,5 milyar nakit yardımdır.
Şimdi basit bir hesap yapalım. Bir buçuk milyar yardımı, 81 ile eşit böldüğümüzde, il başına düşen tutar 20 milyontl gibidir.
Nüfusa oranlandığında ise, bazı illere belki de 5 milyon bile düşmez.
Diyelim ki Kocaeli 20 milyon yardım geldi. 630 amatör kulübe böldüğümüzde kulüp başına düşen 30.000 TL olacaktır.
Bunun dışında, belediyelerden veya bazı kulüpler bulabilirse sponsorluk anlaşmalarından elde ettikleri paralarla bilgilikte toplam bütçe 50- 60 bin tlyi geçmeyecektir.
Bu tür tutarlar kulübün forma parasına bile yetmez. Diğer saydığımız giderler tamamen kulüplerin özverileriyle karşılanacaktır.
İşte amatör sporların yapıldığı kulüplerin genel manzarası bu.
Bu nedenledir ki, dünya yarışmalarında hep arkadan nal topluyoruz.
Bırakınız yarışmaları, gençlerin spor yapabilme alanlarını kapatmış, beden ve ruh sağlıklarını önemsememiş, onları kahve köşelerine mahkûm etmişiz.
Bir kişinin bile, Fonlardan iki milyar vurgunu yapabildiği bir ülkede, tüm amatör spor alanına sadece bir buçuk milyar ayrılmış olmasını takdirlerinize bırakıyorum.
